1811ra arte, holandarrak ez ziren asko arduratzen haien abizenez. Komunitate txikietan bizi ziren, eta "Piet okina" izenez ezagutzen ziren, esaterako. Baina, une batean Napoleon iritsi eta dena aldatu zuen, Herbehereetan zentsuen sorrera eta zergen bilketa errazteko arau administratibo bat ezarriz: familia bakoitzak abizen finko bat erregistratu behar zuen.

Holandarrek umorez hartu zuten, eta inbaditzaileari iseka egiteko, abizen sortzaile barregarriak jarri zizkioten, hala nola Poepjes ("gorozki txikiak"), Gekkehuis ("zoroen etxea") edo Naaktgeboren ("biluzik jaioa") erresistentzia pasibo gisa, holandarrei beren nahigabea adierazteko eta frantziar autoritateari umorez desafio egiteko aukera emanez.

Asmamen horrek, koiuntura politiko batetik jaio arren, enpresa-lidergoaren iraunkortasunari aplika dakiokeen lezio bat eskaintzen digu: murrizketek, sormenez aurre egiten diotenean, ez gaituzte mugatzen, aukera berriak ireki ditzakete.

1. Egokitzeak ez du esan nahi amore ematea

Holandarrek Napoleonen araua bete zuten, baina beren erara. Arauak bete zituzten beren funtsa laga gabe. Iraunkortasunari buruzko araudi batzuk gehiegizkoak diruditen arren, enpresa-hazkundea bultzatzeko eta balioa sortzeko aukera ere badira, gune estrategikoan txertatzen badira.

Informazio gehiago