Urumea ibaiaren eskuinaldean dago, Santa Katalina eta Maria Kristina zubien artean, eta Donostian xarma gehien duen tokietako bat da. Bi zuhaitz ilara ditu,  usain gozoa botatzen duten ezkiak dira, gehienak, batere lore multzorik ez duen belarrezko parterre luzearen alboetan jarriak. Soropilaren gainean elementu  apaingarri batzuk ikus daitezke; esate baterako, Dantzarien eskultura-multzoa, Wallacen iturriak (galdaketakoak) eta hormigoizko zutabea, gainean esfera bat  duena eta garai batean ur zorrotada batzuk botatzen zituena. Lorategi hauek frantziar kutsu garbia dute, banku ugari dituzte eta haietan edo errekaren ertzen den  petrilean eseri, petrilaren gaineko barandaren kontra jarrita, eta atseden hartzeko modu ona ematen dute.

Norteko Geltokiaren parean, zabaldu egiten da pasea lekua: plazatxo bat dago, legarrezko zoruduna, marmolezko iturri estetiko bat erdi-erdian duela. Bainuontzia  zirkular bikoitz batean gainean, zutabe bat du hark erdian, ura botaz handik behera. Gorputz nagusia fruta girlandaz eta haur biluziz apainduta dago.