Milioika pertsona dabiltza hareazko etorbideetan, eta hauts apur bat harrotzen dute. Berdin dio norantz begiratzen den, erromes hinduak baino ez dira ikusten, eta distantzian kolore distiratsuko puntuak dira. Laranja nabarmentzen da – uko egitea, santutasuna eta sakrifizioa esan nahi du – shaduek (monje alderraiak eta aszetak) buruen inguruan daramaten oihaletan, gerrian edo sorbaldetan bildurik. Morea ere badago, urdina, horia eta gorria, bakoitza esanahi batekin.

Jendetza horretan ezinezkoa da aurrera jarraitu baino lehen ez bultzatzea, zapaltzea edo geldiaraztea. Gizonek eta emakumeek ahal duten moduan kargatzen dituzte beren gauzak, familiek eskutik heltzen diote elkarri lokarri bat eginez, eta haurrak gurasoengandik hurbil ibiltzen dira, agian hemen zer egiten duten oso ondo ulertu gabe.

Bide luzea egin duten arren, zoriontsu eta alai agertzen dira. Aurten Prayagrajeko kanpoaldean (lehen Allahabad) urtarrilaren 14tik otsailaren 26ra ospatu den Kumbh Melaren (Gizateriaren Ondare Kultural Immateriala) parte dira.

Informazio gehiago