Hornidura-kateen globalizazioa eta ekoizpena pixkanaka lan-esku merkeagoa duten herrialdeetara lekualdatu den arren, Galizia oraindik ere estatuko arroparen ekoizpen-gune nagusia da. Bertan fabrikatutakoaren negozioak 2.000 milioi eurotik gora mugitzen ditu. Urtero 100.000 jantzi baino gehiago ekoizten dira. Horri gehitu behar zaizkio inportazioak; 2025ean ia 2.800 milioi eurora iritsi ziren. Eta zenbat kontsumitzen da erkidegoan bertan? Janzteko artikuluetan egindako gastua —oinetakoak barne— 1.655 milioi eurokoa da, hau da, pertsonako 617 euro ingurukoa. Etxeen aurrekontuko partida nagusietako bat da, osasunaren gainetik (598 euro) eta telefono, internet eta gainerako komunikazioetako fakturen ia bikoitza (365 euro), nahiz eta duela bi hamarkada gastua askoz handiagoa izan, 830 eurokoa baitzen.

Kontsumoa ez da jaisten; kontrakoa gertatzen da. Fast fashion-aren hedapenak gehiago gutxiagogatik erostea ahalbidetzen du. Espainiako biztanle bakoitzak urtean 19 kilo ehun-hondakin sortzen ditu, hau da, 60 jantziren parekoa. Jasangarritasunerako arazo handia da hori, erabilitako arroparen gehiengo zabala ez baita ez berreskuratzen ez birziklatzen. Galizian, %85 zabortegian amaitzen da.

Kanpoko ekoizpenarekiko mendekotasun handiak —bereziki Bangladesh, Txina, Turkia eta Marokorekikoa— «trazabilitateari, jatorriko ingurumen- eta gizarte-inpaktuen kontrolari eta eten geopolitikoen aurreko zaurgarritasunari lotutako arriskuak handitzen ditu», adierazi du Moda re-k autonomia-erkidego bakoitzean erabilitako arroparen bilketa eta tratamenduaren sektorearen egungo egoerari buruz egin berri duen txostenean.

Eragina industria-esparrutik harago doa. «Azken urteotan, Europan kostu txikiko, kalitate eskaseko eta zaharkitze azkarreko produktuen sarrera bizkorra gertatzen ari da», azaldu du Cáritasen laguntzarekin erabilitako arroparen ziklo osoa kudeatzen duen Espainiako gizarte-kooperatiba nagusiak, fast fashion-etik ultra-fast fashion-erako jauziari erreferentzia eginez.

Informazio gehiago